Sfogliatella
Słynna neapolitańska sfogliatella występuje w dwóch różnych wersjach. Sfogliatella riccia ma charakterystyczny kształt wachlarza z chrupiącymi płatami ciasta, które przypominają drobno ułożone muszle. Każda warstwa jest przygotowywana ręcznie poprzez smarowanie masłem i ostrożne zwijanie ciasta. Nadzienie składa się z kaszy manny, ricotty, kandyzowanych owoców i aromatów cytrusowych.
Sfogliatella frolla, z drugiej strony, jest zamknięta, gładka i bardziej przypomina słodkie ciasto maślane. W obu przypadkach produkt jest związany z tradycją klasztorną i długim procesem przygotowania, dlatego sfogliatella jest uważana za jeden z najbardziej złożonych deserów w neapolitańskim cukiernictwie. Dziś jest to jeden z obowiązkowych przystanków w historycznych neapolitańskich cukierniach, z których każda twierdzi, że ma najlepszy przepis.
Mozzarella di Bufala Campana
Jednym z najbardziej znanych symboli regionu jest Mozzarella di Bufala Campana DOP, wytwarzana z mleka bawołów wodnych hodowanych głównie w prowincjach Caserta i Salerno. Proces produkcji składa się z kilku etapów, które pozostają niemal niezmienione od wieków. Mleko jest najpierw podgrzewane i zsiadane za pomocą podpuszczki, a następnie masę pozostawia się do fermentacji. Następnie jest krojona i zalewana gorącą wodą, aby uzyskać elastyczną, rozciągliwą teksturę znaną jako "pasta filata". Następnie mistrz serowarski ręcznie odrywa poszczególne kawałki - stąd nazwa "mozzarella" od czasownika mozzare, oznaczającego "odrywać".
Rezultatem jest ser o charakterystycznej mleczności, łagodnej kwasowości i wysokiej soczystości. Jest spożywany na świeżo, najlepiej kilka godzin po wyprodukowaniu, i jest kluczowym składnikiem wielu kampańskich potraw, od prostego caprese po tradycyjną pizzę z Neapolu.
Pastiera napoletana
Pastiera napoletana to słodkie ciasto wypiekane w Neapolu zwłaszcza w okresie Wielkanocy. Nadzienie składa się z gotowanych ziaren zbóż, ricotty, cukru, jajek, kandyzowanych owoców i delikatnej esencji kwiatu pomarańczy, która nadaje deserowi niepowtarzalny aromat. Zgodnie z lokalną tradycją, pastiera jest pieczona jeden lub dwa dni wcześniej, aby smaki mogły się rozwinąć i odpowiednio połączyć. Każda rodzina ma swój własny przepis, a różnice są często znaczące, takie jak proporcje ricotty, rodzaj użytych ziaren zbóż lub grubość ciasta.
Obecnie pastiera nie ogranicza się do Wielkanocy; pojawia się przez cały rok w cukierniach w całej Kampanii i jest uważana za jeden z najbardziej charakterystycznych słodyczy regionu. Połączenie historii, rytuału i bogatego smaku sprawia, że jest to prawdziwa "królowa" neapolitańskiej tradycji.
